พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค
๕. อรหันตสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔–๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในสัตติวรรคมี ๔ ฉบับ
๕. อรหนฺตสุตฺต
๕. อรหันตสูตร
ว่าด้วยพระอรหันต์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค อรหันตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๖–๑๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๒๘–๒๙
โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี
ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี
อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย
มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺยาติ.
โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี
ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี
อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย
มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺย
โลเก สมญฺญํ กุสโล วิทิตฺวา
โวหารมตฺเตน โส โวหเรยฺยาติ.
โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี
ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี
มานํ นุ โข โส อุปคมฺม (๑) ภิกฺขุ
อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย
มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺยาติ.
ปหีนมานสฺส น สนฺติ คนฺถา
วิธูปิตา มานคนฺถสฺส สพฺเพ
ส วีติวตฺโต มญฺญตํ สุเมโธ
อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย.
มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺย
โลเก สมญฺญํ กุสโล วิทิตฺวา
โวหารมตฺเตน โส โวหเรยฺยาติ.
- ๑ก. อุปาคมฺม
เทวดากล่าวว่า
ภิกษุใดเป็นพระอรหันต์ ทำกิจเสร็จแล้ว
สิ้นอาสวะแล้ว เหลือแต่ร่างกายในชาติสุดท้าย
ภิกษุนั้นกล่าวว่า ‘เราพูด’ ดังนี้บ้าง
กล่าวว่า ‘คนทั้งหลายพูดกับเรา’ ดังนี้บ้าง
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
ภิกษุใดเป็นพระอรหันต์ ทำกิจเสร็จแล้ว
สิ้นอาสวะแล้ว เหลือแต่ร่างกายในชาติสุดท้าย
ภิกษุนั้นกล่าวว่า ‘เราพูด’ ดังนี้บ้าง
กล่าวว่า ‘คนทั้งหลายพูดกับเรา’ ดังนี้บ้าง
ภิกษุนั้นเป็นผู้ฉลาด ทราบคำพูดที่รู้กันในโลก
เธอกล่าวตามสมมติที่เขาพูดกัน
เทวดานั้นทูลถามว่า
ภิกษุใดเป็นพระอรหันต์ ทำกิจเสร็จแล้ว
สิ้นอาสวะแล้ว เหลือแต่ร่างกายในชาติสุดท้าย
ภิกษุนั้นยังติดมานะอยู่หรือหนอ
จึงกล่าวว่า ‘เราพูด’ ดังนี้บ้าง
กล่าวว่า ‘คนทั้งหลายพูดกับเรา’ ดังนี้บ้าง
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
กิเลสเครื่องผูกทั้งหลายไม่มีแก่ภิกษุผู้ละมานะได้แล้ว
มานะและกิเลสเครื่องผูกทั้งปวงอันภิกษุนั้นกำจัดได้แล้ว
ภิกษุผู้มีปัญญาดีล่วงพ้นความถือตัวได้แล้ว
ภิกษุนั้นกล่าวว่า ‘เราพูด’ ดังนี้บ้าง
กล่าวว่า ‘คนทั้งหลายพูดกับเรา’ ดังนี้บ้าง
ภิกษุนั้นเป็นผู้ฉลาด ทราบคำพูดที่รู้กันในโลก
เธอกล่าวตามสมมติที่เขาพูดกัน
อรหันตสูตรที่ ๕ จบ
จบ ๕. อรหันตสูตร