สพฺโพ โลโก อตฺตมโน อโหสิ อโกวิทา คามธมฺมสฺส เสคฺคุ โกมาริโก นาม ตวชฺช ธมฺโม ยํ ตฺวํ คหิตา ปวเน ปโรทสิ ฯ

สัตว์โลกทั้งปวง เป็นผู้พอใจในการเสพกาม ดูกรนางเสคคุ เจ้าเป็นผู้ ไม่ฉลาดในธรรมของชาวบ้าน ความที่เจ้าเป็นนางกุมารีถูกบิดาจับมือ ในป่าชัฏร้องไห้อยู่ในวันนี้ เป็นธรรมดา.

สัตวโลกทั้งหมดมีความพอใจในการเสพกาม แม่เสคคุเอ๋ย เจ้าไม่รู้เรื่องของชาวบ้าน แม่เด็กน้อย การที่เจ้าถูกพ่อจับมือในป่าใหญ่ แล้วร้องไห้คร่ำครวญนั้น มันเป็นอย่างไรสำหรับเจ้าในวันนี้ (กุมารีฟังคำนั้นแล้วคร่ำครวญกล่าวว่า)

โย ทุกฺขผุฏฺฐาย ภเวยฺย ตาณํ โส เม ปิตา ทุพฺภิ วเน กโรติ สา กสฺส กนฺทามิ วนสฺส มชฺเฌ โย ตายิตา โส สหสา กโรตีติ ฯ เสคฺคุชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------

เมื่อฉันได้รับทุกข์แล้ว ผู้ใดพึงเป็นที่พึ่งได้ ผู้นั้นคือบิดาของฉัน กลับ มากระทำมิดีมิร้ายฉันในป่า ฉันจะคร่ำครวญหาใครในกลางป่าอีกเล่า ผู้ใดเป็นที่พึ่งได้ ผู้นั้นกลับมาทำฉันถึงสาหัส. จบ เสคคุชาดกที่ ๗.

ยามเมื่อฉันมีความทุกข์ คนที่เป็นที่พึ่งคือบิดาของฉันเอง แต่กลับประทุษร้ายฉันในป่า ฉันจะคร่ำครวญหาใครเล่าในท่ามกลางป่า คนที่จะช่วยเหลือฉันได้กลับทำกรรมที่น่าบัดสีเสียเองเสคคุชาดกที่ ๗ จบ