๑. จูฬวัจฉเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑–๑๒ลำดับ 12 จาก 265 ในเถรคาถาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 2 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒. ทุติยวรรค หมวดที่ ๒ ๑. จูฬวัจฉเถรคาถา ภาษิตของพระจูฬวัจฉเถระ ทราบว่า ท่านพระจูฬวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
ภิกษุที่มากด้วยความปราโมทย์ในธรรม อันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว พึงบรรลุสันตบท อันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข๒. มหาวัจฉเถรคาถา ภาษิตของพระมหาวัจฉเถระ ทราบว่า ท่านพระมหาวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
ภิกษุมีพลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและข้อปฏิบัติ มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ ฉันอาหารพออยู่ได้ ปราศจากราคะ พึงรอเวลาเป็นที่ดับขันธปรินิพพานในพระศาสนานี้ @เชิงอรรถ : @ นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑/๘๔) @ ความกำหนัดในกามคุณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๒/๘๖)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๐๗}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
เถรคาถาย เอกนิปาตสฺส ทุติยวคฺโค
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ ว่าด้วยสุภาษิต ในเอกกนิบาต วรรคที่ ๒ ๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับความยินดีในธรรม
|๑๔๘.๑๑| ๑ ปามุชฺชพหุโล ภิกฺขุ ธมฺเม พุทฺธปฺปเวทิเต อธิคจฺเฉ ปทํ สนฺตํ สงฺขารูปสมํ สุขนฺติ ฯ จูฬวจฺโฉ เถโร ฯ
ภิกษุผู้มากไปด้วยความปราโมทย์ในธรรมอันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว พึงบรรลุสันตบทอันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข.