พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๖. มหิฬามุขชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖ (Royal Thai)6/10 in กุรุงควรรค4 editions
๒๖. มหิฬามุขชาตก (๖)
๖. มหิฬามุขชาดก (๒๖)
ว่าด้วยพญาช้างมหิฬามุข
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค มหิฬามุขชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 7–7 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 11–11
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ปุราณโจราน วโจ นิสมฺม
มหิฬามุโข โปถยมานุจาริ (๑)
สุสญฺญตานํ หิ วโจ นิสมฺม
คชุตฺตโม สพฺพคุเณสุ อฏฺฐาติ.
มหิฬามุขชาตกํ ฉฏฺฐํ.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1ฉ. โปถยมนฺวจาริ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
พญาช้างต้นชื่อมหิฬามุขได้เที่ยวทำร้ายคน
เพราะสำเหนียกคำของพวกโจรมาก่อน
พญามงคลหัตถีได้ตั้งอยู่ในคุณธรรมทั้งปวง
เพราะสำเหนียกคำของนักบวชผู้สำรวมดี
มหิฬามุขชาดกที่ ๖ จบ
End of ๖. มหิฬามุขชาดก