arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค

๑๐. ธัมมัทธชชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๙–๒๙๐ (Royal Thai)10/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค ธัมมัทธชชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 113–115

Page 113

{๒๘๖} [๒๘๖] บุคคลที่โกงต่อคนโกงย่อมมีอยู่แน่นอนบุคคลที่ล่อลวงคน ที่ล่อลวงก็ย่อมมีอยู่เหมือนกัน ดูก่อนท่านผู้มีบุตรหาย ท่าน จงคืนผาลให้เราเสีย ผู้มีผาลหายจะได้ไม่นำลักบุตรท่านไป

๙. ครหิตชาดก (๒๑๙)

ว่าด้วยคนโง่เห็นแก่เงินทอง

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกะพวกวานรว่า)

{๒๘๗} [๒๘๗] มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาทราม ไม่เห็นอริยธรรม ย่อมมีคำพูด อย่างนี้ว่า ‘เงินของเรา ทองของเรา’ ดังนี้ ทั้งกลางคืนและ กลางวัน

{๒๘๘} [๒๘๘] ในเรือนหลังหนึ่งจะมีเจ้าของเรือนอยู่ ๒ คน ใน ๒ คนนั้น คนหนึ่งไม่มีหนวด มีนมยาน เกล้าผมมวย และเจาะหู ถูกซื้อตัว มาด้วยทรัพย์จำนวนมาก เจ้าของเรือนผู้นั้นย่อมกล่าวทิ่มแทง คนในเรือนนั้นตั้งแต่แรกมาอยู่

๑๐. ธัมมัทธชชาดก (๒๒๐)

ว่าด้วยผู้ถึงธรรมของสัตบุรุษ

(ท้าวสักกะตรัสถามปุโรหิตโพธิสัตว์ว่า)

{๒๘๙} [๒๘๙] ท่านอยู่เป็นสุขแล้วที่ได้ออกจากแว่นแคว้นมาสู่ป่าที่สงัดเงียบ ท่านนั้นกลับมานั่งเหงาหงอยอยู่ที่โคนต้นไม้แต่ผู้เดียวเหมือน คนกำพร้า

Page 114

(ปุโรหิตกล่าวว่า)

{๒๙๐} [๒๙๐] เราอยู่เป็นสุขแล้วที่ได้ออกจากแว่นแคว้นมาสู่ป่าที่สงัดเงียบ แต่มานั่งเหงาหงอยระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษอยู่ที่โคนต้นไม้ แต่ผู้เดียวเหมือนคนกำพร้า

จบ พีรณัตถัมภกวรรคที่ ๗

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โสมทัตตชาดก ๒. อุจฉิฏฐภัตตชาดก

๓. ภรุราชชาดก ๔. ปุณณนทีชาดก

๕. กัจฉปชาดก ๖. มัจฉชาดก

๗. เสคคุชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก

๙. ครหิตชาดก ๑๐. ธัมมัทธชชาดก

Page 115

๘. กาสาววรรค

๑. กาสาวชาดก (๒๒๑)

ว่าด้วยผู้ควรนุ่งห่มผ้ากาสาวะ

(พญาช้างโพธิสัตร์ตำหนิมนุษย์เข็ญใจที่นุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ว่า)

{๒๙๑} [๒๙๑] ผู้ใดยังไม่หมดกิเลสดุจน้ำฝาด ปราศจากความข่มใจและความจริงใจ จะมานุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ ผู้นั้นย่อมไม่สมควรจะนุ่ง ห่มผ้ากาสาวพัสตร์{๒๙๒} [๒๙๒] ส่วนผู้ใดมีกิเลสดุจน้ำฝาดจืดจางแล้วตั้งมั่นเป็นอย่างดีแล้ว ในศีลประกอบด้วยความข่มใจและความจริงใจ ผู้นั้นแล สมควรจะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์

๒. จูฬนันทิยชาดก (๒๒๒)

ว่าด้วยผลของกรรมดีกรรมชั่ว

(บุรุษชั่วนึกถึงคำสอนของอาจารย์โพธิสัตว์ได้ จึงรำพันว่า)

{๒๙๓} [๒๙๓] ปาราสริยพราหมณ์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ‘ท่านอย่าได้ทำกรรมชั่ว อันจะทำตัวท่านให้เดือดร้อนในภายหลังนะ’ คำนี้นั้นถือว่า เป็นถ้อยคำของท่านอาจารย์{๒๙๔} [๒๙๔] คนทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรมเหล่านั้นในตนได้เอง ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดีผู้ทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น

End of ๑๐. ธัมมัทธชชาดก