พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๕. กัจฉปชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๙–๒๘๐ (Royal Thai)5/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions
๕ กจฺฉปชาตกํ
๕. กัจฉปชาดก
ว่าด้วยตายเพราะปาก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค กัจฉปชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
อวธิ วต อตฺตานํ กจฺฉโปว ปพฺยาหรํ ๑
สุคฺคหิตสฺมึ กฏฺฐสฺมึ วาจาย สกิยา วธิ ฯ
เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนเองแล้วหนอ เมื่อตนคาบท่อนไม้ไว้ดีแล้วก็ฆ่าตนเสียด้วยวาจาของตนเอง.
เอตมฺปิ ทิสฺวา นรวีรเสฏฺฐ
วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ
ปสฺสสิ พหุภาเณน กจฺฉปํ พฺยสนํ คตนฺติ ฯ
กจฺฉปชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐสุดในหมู่นรชน บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุอันนี้แล้ว ควรเปล่งแต่วาจาที่ดี ไม่ควรเปล่งวาจานั้นให้ล่วงเวลาไปขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรเต่าตัวถึงความพินาศเพราะพูดมาก.
จบ กัจฉปชาดกที่ ๕.
End of ๕. กัจฉปชาดก