arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค

๑. โสมทัตตชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๑–๒๗๒ (Royal Thai)1/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions

๗ พีรณตฺถมฺภกวคฺโค

๑ โสมทตฺตชาตกํ

๗. พีรณัตถัมภกวรรค

๑. โสมทัตตชาดก

ว่าด้วยอาการของผู้ขอ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค โสมทัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

Pali (Siam Rath)

อกาสิ โยคฺคํ ธุวมปฺปมตฺโต

สํวจฺฉรํ พีรณตฺถมฺภกสฺมึ

พฺยากาสิ อญฺญํ ๑ ปริสํ วิคยฺห

น นิยฺยโม ตายติ อปฺปปญฺญํ ฯ

Royal Thai

ท่านเป็นผู้ไม่ประมาทเป็นนิจ ได้ทำความเพียรอยู่ในป่าช้าชื่อพีรณัตถัมภกะถึงหนึ่งปี ครั้นเข้าประชุมบริษัท กลับกล่าวให้ผิดพลาดไปความเพียร ย่อมป้องกันผู้ปราศจากปัญญาไม่ได้.

Pali (Siam Rath)

ทฺวยํ ยาจนโก ตาต โสมทตฺต นิคจฺฉติ

อลาภํ ธนลาภํ วา เอวํ ธมฺมา หิ ยาจนาติ ฯ

โสมทตฺตชาตกํ ปฐมํ ฯ

๑ สี. ม. สญฺญํ ฯ

Royal Thai

ดูกรพ่อโสมทัตต์ บุคคลผู้ขอ ย่อมประสบอาการ ๒ อย่าง คือได้ทรัพย์ ๑ไม่ได้ทรัพย์ ๑ เพราะว่าการขอมีอาการอย่างนี้เป็นธรรมดา.

จบ โสมทัตตชาดกที่ ๑.