arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค

๑. โสมทัตตชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๑–๒๗๒ (Royal Thai)1/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions

๗. พีรณถมฺภกวคฺค

๒๑๑. โสมทตฺตชาตก (๑)

๗. พีรณถัมภกวรรค

หมวดว่าด้วยป่าช้าพีรณถัมภกะ

๑. โสมทัตตชาดก (๒๑๑)

ว่าด้วยพราหมณ์ชื่อโสมทัตต์

(พราหมณ์โสมทัตตโพธิสัตว์กล่าวกับพ่อว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค โสมทัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 59–59 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 97–97

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกาสิ โยคฺคํ ธุวมปฺปมตฺโต

สํวจฺฉรํ พีรณถมฺภกสฺมึ

พฺยากาสิ สญฺญํ ปริสํ วิคยฺห

น นิยฺยโม ตายติ อปฺปปญฺญํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พ่อเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่เป็นนิตย์

ได้กระทำความเพียรอยู่ในป่าช้าที่ชื่อพีรณถัมภกะตลอดทั้งปี

ครั้นเข้าสู่ที่ประชุมบริษัทกลับพูดอีกอย่างหนึ่ง

ความเพียรป้องกันผู้ปราศจากปัญญาไม่ได้

(พราหมณ์ผู้เป็นบิดากล่าวว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ทฺวยํ ยาจนโก ตาต โสมทตฺต นิคจฺฉติ

อลาภํ ธนลาภํ วา เอวํ ธมฺมา หิ ยาจนาติ.

โสมทตฺตชาตกํ ปฐมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พ่อโสมทัตต์ ขึ้นชื่อว่าผู้ขอย่อมได้ผล ๒ อย่าง คือ

(๑) ไม่ได้ทรัพย์ (๒) ได้ทรัพย์

เพราะว่าการขอมีสภาพเช่นนี้เป็นธรรมดา

โสมทัตตชาดกที่ ๑ จบ