พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๕. กัจฉปชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๙–๒๘๐ (Royal Thai)5/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions
๒๑๕. กจฺฉปชาตก (๕)
๕. กัจฉปชาดก (๒๑๕)
ว่าด้วยเต่า
(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้อนุศาสน์อรรถและธรรมแก่พระราชาได้กราบทูลว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค กัจฉปชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 60–60 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 99–99
อวธี วต อตฺตานํ กจฺฉโป พฺยาหรํ คิรํ (๑)
สุคฺคหิตสฺมึ กฏฺฐสฺมึ วาจาย สกิยาวธิ.
- 1ก. กจฺฉโปว ปพฺยาหรํ, ม. กจฺฉโปโส ปพฺยาหรํ
เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนแล้วหนอ
เมื่อคาบท่อนไม้อยู่ดีแล้ว
กลับฆ่าตนเองเสียด้วยคำพูดของตนนั่นแหละ
เอตมฺปิ ทิสฺวา นรวีรเสฏฺฐ (๑) วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ
ปสฺสสิ พหุภาเณน กจฺฉปํ พฺยสนํ คตนฺติ.
- 1ฉ.ม. นรวีริยเสฏฺฐ
ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วีรชน
นรชนผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุนี้แล้ว
ควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดให้เกินเวลา
ทรงทอดพระเนตรเถิด พระเจ้าข้า
เต่าถึงความพินาศเพราะการพูดมาก
กัจฉปชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. กัจฉปชาดก