พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๖. มัจฉชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๑–๒๘๒ (Royal Thai)6/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions
กจฺฉปชาตกํ ปญฺจมํ
๒๑๖. มจฺฉชาตก (๖)
๖. มัจฉชาดก (๒๑๖)
ว่าด้วยปลา
(ปลาตัวผู้ร้องรำพันถึงปลาตัวเมียว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค มัจฉชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 60–60 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 99–99
น มายมคฺคิ ตปติ น สูโล สาธุตจฺฉิโต
ยญฺจ มํ มญฺญเต มจฺฉี อญฺญํ โส รติยา คโต.
ไฟนี้ก็เผาเราให้เร่าร้อนไม่ได้
หลาวที่เสี้ยมดีแล้วก็ทำความทุกข์ทรมานให้เกิดแก่เราไม่ได้
เหมือนเรื่องที่นางปลาเข้าใจเราว่าไปยินดีนางปลาตัวอื่นเลย
โส มํ ทหติ ราคคฺคิ จิตฺตญฺจูปตเปติ มํ
ชาลิโน มุญฺจถายิรา มํ น กาเม หญฺญเต กฺวจีติ.
มจฺฉชาตกํ ฉฏฺฐํ.
ไฟคือราคะนั้นเผาเราให้เร่าร้อน
จิตของเราเองเบียดเบียนเราให้ลำบาก
พรานแหทั้งหลาย ขอพวกท่านจงปล่อยเราไปเถิด
สัตว์ผู้ตกอยู่ในอำนาจแห่งกามคุณ
พวกท่านไม่ควรฆ่าไม่ว่าในกาลไหน ๆ
มัจฉชาดกที่ ๖ จบ
End of ๖. มัจฉชาดก