พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๕. ปัพพตูปัตถรชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๙–๒๔๐ (Royal Thai)5/10 in รุหกวรรค4 editions
๑๙๕. ปพฺพตูปตฺถรชาตก (๕)
๕. ปัพพตูปัตถรชาดก (๑๙๕)
ว่าด้วยสระโบกขรณีที่เชิงเขา
(พระราชาตรัสถามปัญหากับอำมาตย์โพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค ปัพพตูปัตถรชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 53–53 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 88–88
ปพฺพตูปตฺถเร รมฺเม ชาตา โปกฺขรณี สิวา
ตํ สิงฺคาโล อปาปาสิ (๑) ชานํ สีเหน รกฺขิตํ.
- 1ฉ.ม. อปาปายิ
สระโบกขรณีมีน้ำเย็น รสอร่อย
เกิดอยู่ที่เนินหินเชิงภูเขาหิมพานต์ น่ารื่นรมย์
สุนัขจิ้งจอกรู้อยู่ว่า ราชสีห์รักษาสระโบกขรณีนั้นไว้
ก็ยังลงไปดื่มกิน
(อำมาตย์โพธิสัตว์ทราบว่า อำมาตย์คนหนึ่งจะก่อเหตุร้ายภายในพระราชวัง จึงกราบทูลว่า)
ปิวนฺติ เจ (๑) มหาราช สาปทานิ มหานทึ
น เตน อนที โหติ ขมสฺสุ ยทิ เต ปิยาติ.
ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ (๒) ปญฺจมํ.
- 1สี. ปิวนฺติ เว, อิ. ปิวนฺติว
- 2สี.อิ.ก. ปพฺพตปตฺถรชาตกํ
ข้าแต่มหาราช ถ้าสัตว์มีเท้าทั้งหลายพากันดื่มน้ำในมหานที
แม่น้ำจะไม่ชื่อว่าเป็นแม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่
หากว่าชน ๒ คนนั้นเป็นที่รัก
ขอพระองค์ทรงงดโทษเสียเถิด
ปัพพตูปัตถรชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. ปัพพตูปัตถรชาดก