พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๗. มิตตามิตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๓–๒๔๔ (Royal Thai)7/10 in รุหกวรรค4 editions
๗ มิตฺตามิตฺตชาตกํ
๗. มิตตามิตตชาดก
อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มิตตามิตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ
จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ ฯ
๑ สี. ยุ. ปพฺพตปตฺถเร ฯ ๒ ม. อปาปายิ ฯ
ศัตรูเห็นเข้าแล้วไม่ยิ้มแย้ม ไม่แสดงความยินดีตอบ สบตากันแล้วเบือนหน้าหนี ไม่แลดู ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ.
เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา
เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ ฯ
มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ
อาการเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในศัตรู เป็นเครื่องให้บัณฑิตเห็น และได้ฟังแล้ว พึงรู้ได้ว่า เป็นศัตรู.
จบ มิตตามิตตชาดกที่ ๗.
End of ๗. มิตตามิตตชาดก