พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๗. มิตตามิตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๓–๒๔๔ (Royal Thai)7/10 in รุหกวรรค4 editions
๑๙๗. มิตฺตามิตฺตชาตก (๗)
๗. มิตตามิตตชาดก (๑๙๗)
ว่าด้วยอาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร
(ฤๅษีโพธิสัตว์บอกเหตุแก่ดาบสทั้งหลายว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มิตตามิตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 54–54 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 89–89
น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ
จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ.
บุคคลเห็นคนผู้เป็นศัตรูกันแล้วย่อมไม่ยิ้มแย้ม
ไม่ชื่นชมศัตรูนั้น เมื่อสบตากันก็เบือนหน้าไปทางอื่น
และประพฤติตรงกันข้าม
เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา
เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ.
มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ.
อาการทั้งหลายปรากฏที่ศัตรู
บัณฑิตเห็นแล้ว ฟังแล้วซึ่งอาการเหล่านั้น
พึงรู้ได้ว่า ผู้นี้เป็นศัตรูของเรา
มิตตามิตตชาดกที่ ๗ จบ
End of ๗. มิตตามิตตชาดก