พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๑. รุหกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๑–๒๓๒ (Royal Thai)1/10 in รุหกวรรค4 editions
๕. รุหกวคฺ
๑๙๑. รุหกชาตก (๑)
๕. รุหกวรรค
หมวดว่าด้วยรุหกปุโรหิต
๑. รุหกชาดก (๑๙๑)
ว่าด้วยรุหกปุโรหิต
(พระราชาโพธิสัตว์ทรงหวังจะให้รุหกปุโรหิตยกโทษให้นางพราหมณี จึงตรัสว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค รุหกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 52–52 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 85–86
อมฺโภ (๑) รุหก ฉินฺนาปิ ชิยา สนฺธียเต ปุน
สนฺธียสฺสุ ปุราณิยา มา โกธสฺส วสํ คมิ.
- 1ฉ.ม.สี. อปิ
พ่อมหาจำเริญรุหกะ สายธนูที่ขาดไปแล้วก็ยังต่อให้ติดอีกได้
ท่านจงคืนดีกับภรรยาเก่าเถิด อย่าลุอำนาจแห่งความโกรธเลย
(รุหกปุโรหิตได้ฟังพระดำรัสนั้น จึงกราบทูลว่า)
วิชฺชมาเนสุ วาเกสุ (๑) วิชฺชมาเนสุ การิสุ
อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ อลญฺเญว ปุราณิยาติ.
รุหกชาตกํ ปฐมํ.
- 1สี. วิชฺชมานาสุ มรุวาสุ, อิ. วิชฺชมานาสุ มรุทฺวาสุ
เมื่อสายป่านยังมีอยู่ นายช่างผู้กระทำสายธนูก็มีอยู่
ข้าพระองค์จักกระทำสายธนูใหม่
พอกันทีสำหรับสายธนูเก่า
รุหกชาดกที่ ๑ จบ
End of ๑. รุหกชาดก