พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สันถวรรค
๕. นกุลชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๙–๑๘๐ (Royal Thai)5/10 in สันถวรรค4 editions
๑๖๕. นกุลชาตก (๕)
๕. นกุลชาดก (๑๖๕)
ว่าด้วยพังพอน
(ฤๅษีโพธิสัตว์เห็นพังพอนกลับมา จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สันถวรรค นกุลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 43–44 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 71–71
สนฺธึ กตฺวา อมิตฺเตน อณฺฑเชน ชลาพุช
วิวริย ทาฐํ เสสิ (๑) กุโต เต ภยมาคตํ.
- 1ก.สี.อิ. สยสิ
นี่เจ้าพังพอนผู้เกิดในครรภ์
ท่านเชื่อมสัมพันธ์กับงูที่เป็นศัตรู
ยังจะนอนแยกเขี้ยวอยู่ ภัยนั้นมีมาแต่ไหนหนอ
(พังพอนตอบว่า)
สงฺเกเถว อมิตฺตสฺมึ มิตฺตสฺมิมฺปิ น วิสฺสเส
อภยา ภยมุปฺปนฺนํ อปิ มูลานิ กนฺตตีติ. (๑)
นกุลชาตกํ ปญฺจมํ.
- 1สี. มุลํ นิกนฺตตีติ
ในศัตรูบุคคลพึงระแวงไว้ก่อน แม้ในมิตรก็ไม่พึงวางใจ
ภัยที่เกิดขึ้นจากคนไม่มีภัยย่อมกัดกร่อนจนถึงโคนราก
นกุลชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. นกุลชาดก