พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สันถวรรค
๙. อรกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๗–๑๘๘ (Royal Thai)9/10 in สันถวรรค4 editions
๙ อรกชาตกํ
๙. อรกชาดก
ว่าด้วยการแผ่เมตตา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สันถวรรค อรกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
โย เว เมตฺเตน จิตฺเตน สพฺพโลกานุกมฺปติ
อุทฺธํ อโธ จ ติริยญฺจ อปฺปมาเณน สพฺพโส ฯ
ผู้ใดแล ย่อมอนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งปวง ด้วยจิตเมตตาหาประมาณมิได้ ทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ และเบื้องขวาง โดยประการทั้งปวง.
อปฺปมาณํ หิตํ จิตฺตํ ปริปุณฺณํ สุภาวิตํ
ยํ ปมาณํ กตํ ๑ กมฺมํ น ตํ ตตฺราวสิสฺสตีติ ฯ
อรกชาตกํ นวมํ ฯ
จิตเกื้อกูลหาประมาณมิได้ เป็นจิตบริบูรณ์อัน ผู้นั้นอบรมดีแล้วกรรมใด ที่เขาทำแล้วพอประมาณ กรรมนั้น จักไม่เหลืออยู่ในจิตนั้น.
จบ อรกชาดกที่ ๙.
End of ๙. อรกชาดก