พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๕. วัจฉนขชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๙–๓๒๐ (Royal Thai)5/10 in อุปาหนวรรค4 editions
๒๓๕. วจฺฉนขชาตก (๕)
๕. วัจฉนขชาดก (๒๓๕)
ว่าด้วยวัจฉนขดาบส
(เศรษฐีกรุงพาราณสีชวนวัจฉนขดาบสโพธิสัตว์บริโภคกามว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค วัจฉนขชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 68–68 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 110–110
สุขา ฆรา วจฺฉนข สหิรญฺญา สโภชนา
ยตฺถ ภุตฺวา ปิวิตฺวา จ สเยยฺยาสิ (๑) อนุสฺสุโก.
- 1ฉ.ม. สเยยฺยาถ
พระคุณเจ้าวัจฉนขะ เรือนทั้งหลายที่มีเงินทองบริบูรณ์
มีโภชนาหารมากมาย เป็นเรือนที่มีความสุข
ซึ่งพระคุณเจ้าไม่ต้องขวนขวายก็ฉัน ดื่ม และนอนได้เลย
(วัจฉนขดาบสโพธิสัตว์ฟังเศรษฐีแล้ว ได้กล่าวว่า)
ฆรา นานีหมานสฺส ฆรา นาภณโต มุสา
ฆรา นาทินฺนทณฺฑสฺส ปเรสํ อนิกุพฺพโต
เอวํ ฉิทฺทํ ทุรภิสมฺภวํ (๑) โก ฆรํ ปฏิปชฺชตีติ.
วจฺฉนขชาตกํ ปญฺจมํ.
- 1สี.อิ. ทุรภิภวํ
คนไม่พยายามทำงานก็อยู่ครองเรือนไม่ได้
คนไม่พูดมุสาก็อยู่ครองเรือนไม่ได้
คนปล่อยวางอาชญาไม่ลงอาชญาบุคคลอื่นก็อยู่ครองเรือนไม่ได้
เมื่อเป็นเช่นนี้ ใคร่เล่าจะครองเรือน
ที่ให้เกิดความยินดีได้แสนยาก ที่บกพร่องได้
วัจฉนขชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. วัจฉนขชาดก