arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค

๔. อสิตาภุชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๗–๓๑๘ (Royal Thai)4/10 in อุปาหนวรรค4 editions

๒๓๔. อสิตาภูชาตก (๔)

๔. อสิตาภูชาดก (๒๓๔)

ว่าด้วยพระนางอสิตาภู

(พระนางอสิตาภูตรัสกับพรหมทัตตกุมารว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค อสิตาภุชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 67–67 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 110–110

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตฺวเมวทานิมกริ (๑) ยํ กาโม พฺยคมา ตยิ

โสยํ อปฺปฏิสนฺธิโก ขรฉินฺนํว เรนุกํ. (๒)

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. ...มกร
  2. 2สี.อิ. เรรุกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระองค์นั่นแหละได้ทรงกระทำเหตุนี้ในกาลนี้

หม่อมฉันปราศจากความรักใคร่ในพระองค์เสียแล้ว

บัดนี้ ความรักใคร่นี้นั้นไม่อาจจะเชื่อมประสานได้อีก

เหมือนกับงาช้างที่ถูกเลื่อยตัดขาดไม่อาจจะเชื่อมต่อได้ดังเดิม

(ครั้นพระนางเสด็จจากไปแล้ว พรหมทัตตกุมารจึงคร่ำครวญว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อตฺริจฺฉํ (๑) อติโลเภน อติโลภมเทน จ

เอวํ หายติ อตฺถมฺหา อหํว อสิตาภุยาติ.

อสิตาภูชาตกํ จตุตฺถํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ก. อตฺริจฺฉา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลผู้ปรารถนาเกินประมาณเพราะความโลภเกินไป

และเพราะความเมาในความโลภเกินไปจึงเสื่อมจากประโยชน์อย่างนี้เหมือนตัวเราเสื่อมจากพระนางอสิตาภู

อสิตาภูชาดกที่ ๔ จบ

End of ๔. อสิตาภุชาดก