arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค

๖. กฬายมุฏฐิชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๑–๒๐๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๗๖. กฬายมุฏฺฐิชาตก (๖)

๖. กฬายมุฏฐิชาดก (๑๗๖)

ว่าด้วยลิงซัดลูกเดือยทิ้งทั้งกำมือ

(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้สำเร็จราชกิจกราบทูลถึงความประพฤติของลิงว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค กฬายมุฏฐิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๗–๔๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๗–๗๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

พาโล วตายํ ทุมสาขโคจโร

ปญฺญา ชนินฺท นยิมสฺส วิชฺชติ

กฬายมุฏฺฐึ อวกิริย เกวลํ

เอกํ กฬายํ ปติตํ คเวสติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน ลิงที่เที่ยวไปตามกิ่งไม้นี้

เป็นลิงโง่แท้ ๆ ลิงตัวนี้ไม่มีปัญญา

มันซัดลูกเดือยทั้งกำจนหมด

แล้วเที่ยวหาลูกเดือยที่ตกลงไปยังพื้นดินกินทีละเม็ด

(ครั้นพระโพธิสัตว์กราบทูลอย่างนี้แล้ว จึงกราบทูลว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวเมว มยํ ราช เย จญฺเญ อติโลภิโน

อปฺเปน พหุํ ชิยฺยาม กฬาเยเนว วานโรติ.

กฬายมุฏฺฐิชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่มหาราช พวกเราก็ดี ชนเหล่าอื่นก็ดี

ที่มีความโลภจัด จะเสื่อมจากประโยชน์ส่วนมาก

เพราะประโยชน์ส่วนน้อยเหมือนลิงเสื่อมจากลูกเดือย

กฬายมุฏฐิชาดกที่ ๖ จบ