พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๓. มักกฏชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๕–๑๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับ
๓ มกฺกฏชาตกํ
๓. มักกฏชาดก
ว่าด้วยลิง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค มักกฏชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
ตาต มาณวโก เอโส ตาลมูลํ อปสฺสิโต
อคารกญฺจิทํ อตฺถิ หนฺท เทมสฺสคารกํ ฯ
ฉบับหลวง
คุณพ่อครับ มาณพนั่นมายืนพิงต้นตาลอยู่ อนึ่ง เรือนของเรานี้ก็มีอยู่ถ้ากระไร เราจะให้เรือนแก่มาณพนั้น.
บาลี (สยามรัฐ)
มา โข ตํ ตาต ปกฺโกสิ ทูเสยฺย โน อคารกํ
เนตาทิสํ มุขํ โหติ พฺราหฺมณสฺส สุสีลิโนติ ฯ
มกฺกฏชาตกํ ตติยํ ฯ
ฉบับหลวง
ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าเรียกมันมาเลย มันเข้ามาแล้ว จะพึงประทุษร้ายเรือนของเรา หน้าของพราหมณ์ผู้มีศีลบริสุทธิ์ หาเป็นเช่นนี้ไม่.
จบ มักกฏชาดกที่ ๓.
จบ ๓. มักกฏชาดก