arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค

๙. สตธรรมชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๗–๒๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับ

๙ สตธมฺมชาตกํ

๙. สตธรรมชาดก

ว่าด้วยสตธรรมมาณพ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค สตธรรมชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

ตญฺจ อปฺปญฺจ อุจฺฉิฏฺฐํ ตญฺจ กิจฺเฉน โน อทา

โสหํ พฺราหฺมณชาติโก ยํ ภุตฺตํ ตมฺปิ อุคฺคตํ ฯ

ฉบับหลวง

อาหารที่เราบริโภค น้อยด้วย เป็นเดนด้วย อนึ่ง เขาให้แก่เราโดยยากเย็นเต็มที เราเป็นชาติพราหมณ์บริสุทธิ์ เพราะเหตุนั้น อาหารที่เราบริโภคเข้าไปแล้วจึงกลับออกมาอีก.

บาลี (สยามรัฐ)

เอวํ ธมฺมํ นิรงฺกตฺวา โย อธมฺเมน ชีวติ

สตธมฺโมว ลาเภน ลทฺเธนาปิ น นนฺทตีติ ฯ

สตธมฺมชาตกํ นวมํ ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุใด ละทิ้งธรรมเสีย หาเลี้ยงชีพโดยไม่ชอบธรรม ภิกษุนั้น ก็ย่อมไม่เพลินด้วยลาภ แม้ที่ได้มาแล้ว เปรียบเหมือนสตธรรมมาณพ ฉะนั้น.

จบ สตธรรมชาดกที่ ๙.