พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๑. พันธนาคารชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๑–๒๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ นตํทฬฺหวคฺโค
๑ พนฺธนาคารชาตกํ
๖. นตังทัฬหวรรค
๑. พันธนาคารชาดก
ว่าด้วยเครื่องผูก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค พันธนาคารชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
น ตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา?
ยทายสํ ทารุชปพฺพชญฺจ
สารตฺตรตฺตา มณิกุณฺฑเลสุ
ปุตฺเตสุ ทาเรสุ จ ยา อเปกฺขา ฯ
๑ ม. กนฺนุ ฯ ๒ ม. วณิมฺหเส ฯ
เครื่องผูกอันใด ที่ทำด้วยเหล็กก็ดี ทำด้วยไม้ก็ดี ทำด้วยหญ้าปล้องก็ดีนักปราชญ์ไม่กล่าวเครื่องผูกนั้นว่า เป็นเครื่องผูกอันมั่นคง ความกำหนัดยินดีในแก้วมณีและกุณฑลก็ดี ความห่วงใยในบุตรและภรรยาก็ดี.
เอตํ ทฬฺหํ พนฺธนมาหุ ธีรา
โอหารินํ สิถิลทุปฺปมุญฺจํ ๑
เอตมฺปิ เฉตฺวาน วชนฺติ ธีรา
อนเปกฺขิโน กามสุขํ ปหายาติ ฯ
พนฺธนาคารชาตกํ ปฐมํ ฯ
นักปราชญ์กล่าวเครื่องผูกนั้นว่า เป็นเครื่องผูกอันมั่นคง ทำให้สัตว์ตกต่ำหย่อน แก้ได้ยาก แม้เครื่องผูกนั้น นักปราชญ์ก็ตัดได้ ไม่มีความห่วงใยละกามสุข หลีกออกไปได้.
จบ พันธนาคารชาดกที่ ๑.
จบ ๑. พันธนาคารชาดก