พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๖. กุรุงคมิคชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๑–๒๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ กุรุงฺคมิคชาตกํ
๖. กุรุงคมิคชาดก
ว่าด้วยการร่วมมือกัน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค กุรุงคมิคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อิงฺฆ วทฺธมยํ ๓ ปาสํ ฉินฺท ทนฺเตหิ กจฺฉป
อหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เนหิติ ลุทฺทโก ฯ
ฉบับหลวง
ดูกรเต่า เราขอเตือน ท่านจงกัดบ่วงอันมีเกลียวแข็งด้วยฟัน เราจักทำอุบายไม่ให้นายพรานมาถึงเร็วได้.
บาลี (สยามรัฐ)
กจฺฉโป ปาวิสี วารึ กุรุงฺโค ปาวิสี วนํ
สตปตฺโต ทุมคฺคมฺหา ทูเร ปุตฺเต อปานยีติ ฯ
กุรุงฺคมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
เต่าก็ลงน้ำไป กวางก็เข้าป่าไป นกสตปัตตะไปถึงต้นไม้แล้ว ก็พาลูกๆไปอยู่ในที่ห่างไกล.
จบ กุรุงคมิคชาดกที่ ๖.
จบ ๖. กุรุงคมิคชาดก