arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค

๔. วีรกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๗–๒๕๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ

๔ วีรกชาตกํ

๔. วีรกชาดก

ว่าด้วยโทษการเอาอย่างผู้อื่น

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค วีรกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อปิ วีรก ปสฺเสสิ สกุณํ มญฺชุภาณกํ

มยูรคีวสงฺกาสํ ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกํ ฯ

ฉบับหลวง

ข้าแต่ท่านวีรกะ ท่านเห็นนกที่ร้องเสียงเพราะ มีสีเสมอด้วยสร้อยคอแห่งนกยูง ตัวเป็นผัวของฉันชื่อว่า สวิฏฐกะบ้างไหม?

บาลี (สยามรัฐ)

อุทกถลจรสฺส ปกฺขิโน

นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน

ตสฺสานุกรํ สวิฏฺฐโก

เสวาเลหิ ปลิคุณฺฐิโต มโตติ ฯ

วีรกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

ฉบับหลวง

นกสวิฏฐกะ เมื่อทำตามภรรยาของปักษีตัวผู้เที่ยวไปได้ทั้งทางน้ำ และทางบก บริโภคปลาสดเป็นนิจนั้น ถูกสาหร่ายพันคอตายเสียแล้ว.

จบ วีรกชาดกที่ ๔.