arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค

๘. มตกภัตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๘. มตกภตฺตชาตก (๑)

๘. มตกภัตตชาดก (๑๘)

ว่าด้วยการฆ่าสัตว์ทำบุญอุทิศให้ผู้ตาย

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่มหาชนว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค มตกภัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕–๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๘–๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวญฺเจ สตฺตา ชาเนยฺยุํ ทุกฺขายํ ชาติสมฺภโว

น ปาโณ ปาณินํ หญฺเญ ปาณฆาตี หิ โสจตีติ.

มตกภตฺตชาตกํ อฏฺฐมํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ก. มุญเจ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ถ้าเหล่าสัตว์พึงรู้อย่างนี้ว่า

การเกิดและสมภพ นี้เป็นทุกข์

สัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์ เพราะผู้ฆ่าสัตว์ย่อมเศร้าโศก

มตกภัตตชาดกที่ ๘ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑สมภพ ในที่นี้หมายถึงความเจริญโดยลำดับแห่งสัตว์ผู้บังเกิดแล้ว (ขุ.ชา.อ. ๑/๑๘/๒๓๕)