พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๑๐. พันธนโมกขชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๒๐. พนฺธนโมกฺขชาตก (๑๐)
๑๐. พันธนโมกขชาดก (๑๒๐)
ว่าด้วยการหลุดพ้นจากเครื่องจองจำ
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค พันธนโมกขชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๐–๓๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๙–๔๙
อพทฺธา ตตฺถ พชฺฌนฺติ ยตฺถ พาลา ปภาสเร
พทฺธาปิ ตตฺถ มุจฺจนฺติ ยตฺถ ธีรา ปภาสเรติ.
พนฺธนโมกฺขชาตกํ ทสมํ. หํสิวคฺโค (๑) ทฺวาทสโม. ตสฺสุทฺทานํ
อถ คทฺรภสตฺตุวกํสสตํ
พหุจินฺติสาสิกายาติกร
อติเวลวิเสสมนาจริโยว
ธีราปภาสรเตน ทสาติ.
- ๑ฉ.ม. หํจิวคฺโค
สถานที่ที่คนพาลเอ่ยปากขึ้น
คนที่ไม่ควรถูกจองจำก็ถูกจองจำ
สถานที่ที่นักปราชญ์เอ่ยปากขึ้น
แม้คนที่ถูกจองจำก็รอดพ้น
พันธนโมกขชาดกที่ ๑๐ จบ
หังสิวรรคที่ ๑๒ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. คัทรภปัญหชาดก ๒. อมราเทวีปัญหชาดก
๓. สิงคาลชาดก ๔. มิตจินติชาดก
๕. อนุสาสิกชาดก ๖. ทุพพจชาดก
๗. ติตติรชาดก ๘. วัฏฏกชาดก
๙. อกาลราวิชาดก ๑๐. พันธนโมกขชาดก
จบ ๑๐. พันธนโมกขชาดก