พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๔. มิตจินติชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๑๔. มิตจินฺติชาตก (๔)
๔. มิตจินติชาดก (๑๑๔)
ว่าด้วยปลามิตจินตีช่วยปลาให้พ้นข่าย
(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องอดีตมา ตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค มิตจินติชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๘–๒๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๗–๔๗
บาลี (มหาจุฬาฯ)
พหุจินฺตี อปฺปจินฺตี อุโภ ชาเล อพชฺฌเร
มิตจินฺตี ปโมเจสิ (๑) อุโภ ตตฺถ สมาคตาติ.
มิตจินฺติชาตกํ จตุตฺถํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ก. อโมเจสิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ปลาชื่อพหุจินตีและปลาชื่ออัปปจินตี
ทั้ง ๒ ตัวติดอยู่ในข่าย
ปลาชื่อมิตจินตีได้ช่วยให้หลุดพ้นจากข่าย
ปลาทั้ง ๒ ตัวจึงได้มาพร้อมกันกับปลามิตจินตีในน่านน้ำนั้น
มิตจินติชาดกที่ ๔ จบ
จบ ๔. มิตจินติชาดก