arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค

๓. สิคาลชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๑๓. สิงฺคาลชาตก (๓)

๓. สิงคาลชาดก (๑๑๓)

ว่าด้วยพราหมณ์เชื่อสุนัขจิ้งจอก

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ยืนอยู่ที่ค่าคบต้นไม้แล้วกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค สิคาลชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๘–๒๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๗–๔๗

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สทฺทหาสิ สิงฺคาลสฺส สุราปีตสฺส พฺราหฺมณ

สิปฺปิกานํ สตํ นตฺถิ กุโต กํสสตา ทุเวติ.

สิงฺคาลชาตกํ ตติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นี่พ่อพราหมณ์ ท่านเชื่อสุนัขจิ้งจอกที่ดื่มสุราหรือ

คนมีศิลปะหาสัก ๑๐๐ กหาปณะยังไม่มี

สุนัขจิ้งจอกที่ไหนจะมีถึง ๒๐๐ กหาปณะเล่า

สิงคาลชาดกที่ ๓ จบ