พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๙. อกาลราวิชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค อกาลราวิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๙–๕๙
๙. อกาลราวิชาดก (๑๑๙)
ว่าด้วยไก่ขันไม่ถูกเวลา
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
{๑๑๙} [๑๑๙] ไก่ตัวนี้คงไม่ได้เติบโตอยู่กับพ่อแม่ ไม่ได้อยู่ในสำนักอาจารย์ จึงไม่รู้จักเวลาที่ควรขันและกาลที่ไม่ควรขัน
๑๐. พันธนโมกขชาดก (๑๒๐)
ว่าด้วยการหลุดพ้นจากเครื่องผูกนัด
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาถึงความแตกต่างกันระหว่างคน โง่กับคนฉลาดว่า)
{๑๒๐} [๑๒๐] คนเขลาทั้งหลายแม้ไม่ถูกมัดตัวไว้ พูดขึ้นคราใด ก็มัดตัวเองครานั้น ส่วนคนฉลาดทั้งหลายแม้ถูกมัดตัวไว้ พูดขึ้นคราใด ก็หลุดพ้นได้ครานั้น
จบ หังสิวรรคที่ ๑๒
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. คัทรภปัญหชาดก ๒. อมราเทวีปัญหชาดก
๓. สิคาลชาดก ๔. มิตจินติชาดก
๕. อนุสาสิกชาดก ๖. ทุพพจชาดก
๗. ติตติรชาดก ๘. วัฏฏกชาดก
๙. อกาลราวิชาดก ๑๐. พันธนโมกขชาดก
จบ ๙. อกาลราวิชาดก