พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๙. อกาลราวิชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๑๙. อกาลราวิชาตก (๙)
๙. อกาลราวิชาดก (๑๑๙)
ว่าด้วยไก่ที่ขันไม่ถูกเวลา
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค อกาลราวิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๙–๒๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๙–๔๙
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อมาตาปิตุสํวฑฺโฒ (๑) อนาเจรกุเล วสํ
นายํ กาลมกาลํ วา อภิชานาติ กุกฺกุโฏติ.
อกาลราวิชาตกํ นวมํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. อมาตปิตรสํวทฺโธ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ไก่ตัวนี้มิได้เจริญเติบโตอยู่กับพ่อแม่
มิได้อยู่ศึกษาในสำนักของอาจารย์
จึงไม่รู้เวลาที่ควรขันและไม่ควรขัน
อกาลราวิชาดกที่ ๙ จบ
จบ ๙. อกาลราวิชาดก