พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค
๖. ทธิวาหนชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๑–๒๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ ทธิวาหนชาตกํ
๖. ทธิวาหนชาดก
ว่าด้วยพระเจ้าทธิวาหนะ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค ทธิวาหนชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
วณฺณคนฺธรสูเปโต อมฺโพยํ อหุวา ปุเร
ตเมว ปูชํ ลภมาโน เกนมฺโพ กฏุกปฺผโล ฯ
(พระเจ้าทธิวาหนะตรัสถามว่า) แต่ก่อนมา มะม่วงต้นนี้บริบูรณ์ด้วยสีกลิ่น และรส ได้รับการบำรุงอยู่เช่นเดิม เหตุไรจึงมีผลขื่นขมไปเล่า?
ปุจิมนฺทปริวาโร อมฺโพ เต ทธิวาหน
มูลํ มูเลน สํสฏฺฐํ สาขา สาขํ นิเสวเร ๑
อสาตสนฺนิวาเสน เตนมฺโพ กฏุกปฺผโลติ ฯ
ทธิวาหนชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
(พระโพธิสัตว์ทูลว่า) ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะ มะม่วงของพระองค์มีต้นสะเดาแวดล้อมอยู่ รากต่อรากเกี่ยวพันกัน กิ่งต่อกิ่งเกี่ยวประสานกัน เหตุที่อยู่ร่วมกันกับต้นสะเดาที่มีรสขม มะม่วงจึงมีผลขมไปด้วย.
จบ ทธิวาหนชาดกที่ ๖.
จบ ๖. ทธิวาหนชาดก