arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค

๒. ปัญจภีรุกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๓๒. ปญฺจภีรุกชาตก (๒)

๒. ปัญจภีรุกชาดก (๑๓๒)

ว่าด้วยความไม่หวาดสะดุ้งกลัว

(พระโพธิสัตว์คิดถึงเหตุการณ์ที่ตนรอดพ้นจากนางยักษิณี จึงเปล่งอุทานว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค ปัญจภีรุกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๓–๓๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๔–๕๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กุสลูปเทเส ธิติยา ทฬฺหาย จ

อวตฺถิตตฺตาภยภีรุตาย (๑) จ

น รกฺขสีนํ วสมาคมิมฺหเส

ส โสตฺถิภาโว มหตา ภเยน เมติ.

ปญฺจภีรุกชาตกํ (๒) ทุติยํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. อนิวตฺติตตฺตา...
  2. ๒ฉ.ม. ภีรุกชาตกํ, สี.อิ. ปญฺจครุกชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราไม่ตกอยู่ในอำนาจของพวกรากษส

เพราะความเพียรอันมั่นคงในคำแนะนำของท่านผู้ฉลาด

และเพราะความไม่หวาดหวั่นต่อภัยและความสะดุ้งกลัว

ความสวัสดีจากภัยอันใหญ่หลวงนั้นจึงมีแก่เรา

ปัญจภีรุกชาดกที่ ๒ จบ