พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปทุมุกเขปวรรค
๔. ทีปทายกเถราปทาน (๒๖๔)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในปทุมุกเขปวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๔. ทีปทายกตฺเถราปทาน
๔. ทีปทายกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระทีปทายกเถระ
(พระทีปทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปทุมุกเขปวรรค ทีปทายกเถราปทาน (๒๖๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๑๖–๓๑๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๒๖–๔๒๗
เทวภูโต อหํ สนฺโต โอรุยฺห ปฐวึ ตทา
ปทีเป ปญฺจ ปาทาสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นเทพบุตร ลงมายังแผ่นดิน มีใจเลื่อมใส ได้ถวายประทีป ๕ ดวง ด้วยมือทั้ง ๒ ของตน
จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทีปมททึ <1030> ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ทีปทานสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายประทีปไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป
ปญฺจปญฺญาสเก กปฺเป เอโก อาสึ มหีปติ
สมนฺตจกฺขุ นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๕๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีนามว่าสมันตจักษุ เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทีปทายโก <1031> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ทีปทายกตฺเถรสฺส <1032> อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระทีปทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ทีปทายกเถราปทานที่ ๔ จบ
จบ ๔. ทีปทายกเถราปทาน (๒๖๔)