arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐

๑๐. เทวสภเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับ

๑๐. เทวสภเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียรชอบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ เทวสภเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๑๐ สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร

วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ ๑ ฯ

เทวสโภ เถโร ฯ

อุทฺทานํ

ปริปุณฺณโก จ วิชโย เอรโก เมตฺตชี มุนิ

จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน ติสฺโส อภโย จ ๒

อุตฺติโย มหาปญฺโญ เถโร เทวสโภปิ จาติ ฯ

วคฺโค ทสโม ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยความเพียรชอบ มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์ ประดับประดาด้วยดอกไม้ คือ วิมุติ จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะปรินิพพาน.

__________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระปริปุณณกเถระ ๒. พระวิชยเถระ

๓. พระเอรกเถระ ๔. พระเมตตชิเถระ

๕. พระจักขุปาลเถระ ๖. พระขัณฑสุมนเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระอภัยเถระ

๙. พระอุตติยเถระ ๑๐. พระเทวสภเถระ

จบ วรรคที่ ๑๐