arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๔. ขิตกเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๑๑มี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ ขิตกเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๖๙–๓๖๙

หน้า ๓๖๙

๓. พันธุรเถรคาถา

สุภาษิตชี้ลักษณะผู้อิ่มในรสพระธรรม

นัยว่า ท่านพระพันธุรเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๔๐}[๑๐๓] เราไม่มีความต้องการด้วยลาภคืออามิสนั้น เรามีความสุขพอแล้ว เป็นผู้อิ่มเอิบด้วยรสแห่งธรรม ครั้นได้ดื่มรส อันลํ้าเลิศเช่นนี้แล้ว จักไม่ขอทำความสนิทสนมกับรสอื่นอีก

๔. ขิตกเถรคาถา

สุภาษิตชี้ลักษณะกายที่มีปีติ

นัยว่า ท่านพระขิตกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๔๑}[๑๐๔] กายของเราเบาจริงหนอ ทั้งยังมีปีติและสุขอย่างไพบูลย์ ถูกต้องแล้ว กายของเราลอยไปได้เหมือนนุ่นที่ถูกลมพัด ไปฉะนั้น

๕. มลิตวัมภเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยของบรรพชิต

นัยว่า ท่านพระมสิตวัมภเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๔๒}[๑๐๕] เราอยู่ในอาวาสใด แม้จะเหนื่อยหน่าย ก็จะอยู่ในอาวาสนั้น ไม่หลบไปไหน เราอยู่ในอาวาสใด เมื่อรื่นรมย์ใจ