พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑
๓. พันธุรเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๑๑มี ๔ ฉบับ
_______
๓. พนฺธุรตฺเถรคาถา
๓. พันธุรเถรถาคา
ภาษิตของพระพันธุรเถระ
ทราบว่า ท่านพระพันธุรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ พันธุรเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๓–๒๘๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๑–๓๔๑
บาลี (มหาจุฬาฯ)
นาหํ เอเตน อตฺถิโก สุขิโต ธมฺมรเสน ตปฺปิโต
ปิตฺวาน (๑) รสคฺคมุตฺตมํ น จ กาหามิ วิเสน (๒) สนฺถวนฺติ. พนฺธุโร (๓) เถโร.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. ปิตฺวา
- ๒ก. รเสน
- ๓ม. พนฺธโน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ลาภคืออามิสนั่นเราไม่ต้องการ
เรามีความสุขพอแล้ว อิ่มเอิบด้วยรสพระธรรม
ครั้นได้ดื่มรสอันล้ำเลิศแล้ว
ก็จะไม่ขอทำความใกล้ชิดกับรสอย่างอื่นที่เป็นพิษ
จบ ๓. พันธุรเถรคาถา