arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๙. สังฆรักขิตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๑๑มี ๔ ฉบับ

๙. สังฆรักขิตเถรคาถา

สุภาษิตชี้โทษการไม่สังวร

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ สังฆรักขิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๙ น นูนายํ ปรมหิตานุกมฺปิโน

รโหคโต อนุวิคเณติ สาสนํ

ตถา หยํ วีหรติ ปากตินฺทฺริโย

มิคี ยถา ตรุณชาติกา วเนติ ฯ

สงฺฆรกฺขิโต เถโร ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุผู้อยู่ในที่สงัดนี้ เห็นจะไม่คำนึงถึงคำสอนของพระศาสดา ผู้ทรงอนุเคราะห์สัตว์โลกด้วยประโยชน์อย่างเยี่ยมเป็นแน่ จึงไม่สำรวมอินทรีย์

เหมือนแม่เนื้อลูกอ่อนในป่าฉะนั้น.