พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓
๙. หาริตเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ หาริตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๒–๓๓๒
๙. หาริตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการปรับตัว
นัยว่า ท่านพระหาริตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๖}[๒๙] แน่ะท่านหาริตะ ท่านจงยกจิตของตนขึ้นจากความเกียจคร้าน จงทำจิตให้ตรงเหมือนช่างศรดัดลูกศรให้ตรง ฉะนั้น แล้วทำลายอวิชชาเสีย
๑๐. อุตติยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความไม่ประมาท
นัยว่า ท่านพระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๗}[๓๐] เมื่ออาพาธเกิดขึ้นแก่เรา สติก็เกิดขึ้นแก่เราว่า ‘อาพาธเกิดขึ้นแก่เราแล้ว เวลานี้เป็นเวลาที่เราไม่ควรประมาท,
จบ ตติยวรรค
รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. พระนิโครธเถระ ๒. พระจิตตกเถระ
๓. พระโคสาลเถระ ๔. พระสุคันธเถระ
๕. พระนันทิยเถระ ๖. พระอภัยเถระ
๗. พระโลมสกังคิยเถระ ๘. พระชัมพุคามิกปุตตเถระ
๙. พระหาริตเถระ ๑๐. พระอุตติยเถระ
จบ ๙. หาริตเถรคาถา