arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓

๓. โคสาลเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ

๓. โคสาลตฺเถรคาถา

๓. โคสาลเถรคาถา

ภาษิตของพระโคสาลเถระ

ทราบว่า ท่านพระโคสาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ โคสาลเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๔–๒๖๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๑–๓๑๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อหํ โข เวฬุคุมฺพสฺมึ ภุตฺวาน มธุปายสํ

ปทกฺขิณํ สมฺมสนฺโต ขนฺธานํ อุทยพฺพยํ

สานุํ ปฏิคมิสฺสามิ วิเวกมนุพฺรูหยนฺติ.

โคสาโล เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราฉันข้าวมธุปายาส ใต้พุ่มไผ่

พิจารณาถึงความเกิดและความเสื่อมของขันธ์ทั้งหลายโดยเคารพ

จะกลับไปสู่สานุบรรพตที่เราเคยอยู่ แล้วเพิ่มพูนวิเวกต่อไป

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ข้าวที่หุงด้วยน้ำนมสด เจือด้วยของหวานมี น้ำผึ้งเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๓/๑๒๑)