arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓

๗. โลมสกังคิยเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ โลมสกังคิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๑–๓๓๑

หน้า ๓๓๑

๖. อภยเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพุทธภาษิต

นัยว่า ท่านพระอภัยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๓}[๒๖] เราได้ฟังพระวาจาอันเป็นสุภาษิตของพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์แล้ว จึงได้รู้แจ้งแทงตลอด ซึ่งธรรมอันละเอียด เหมือนนักขมังธนูยิงปลายขนทราย ด้วยลูกศรฉะนั้น

๗. โลมสกังคิยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับวิเวก

นัยว่า ท่านพระโลมสกังคิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๔}[๒๗] เราจักใช้อกแหวกป่าหญ้าแพรก หญ้าคา หญ้าดอกเลา หญ้าแฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่ายพอกพูนวิเวก

๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับศีล

นัยว่า ท่านพระชัมพุคามิกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๕}[๒๘] ท่านเป็นผู้ขวนขวายในเรื่องผ้าหรือไม่ ยินดีในเครื่องประดับหรือไม่ ท่านทำกลิ่นอันสำเร็จด้วยศีลให้ฟุ้งไปใช่ไหม ปวงประชาผู้ทุศีลนอกนี้ทำไม่ได้แน่