arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔

๗. กุมาปุตตเถรสหายกเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับ

_______

๗. กุมาปุตฺตเถรสหายกตฺเถรคาถา

๗. กุมาปุตตเถรสหายกเถรคาถา

ภาษิตของพระกุมาบุตรสหายกเถระ

ทราบว่า ท่านพระกุมาบุตรเถรสหายกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ กุมาปุตตเถรสหายกเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๗–๒๖๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๖–๓๑๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นานาชนปทํ ยนฺติ วิจรนฺตา อสญฺญตา

สมาธิญฺจ วิราเธนฺติ กึสุ รฏฺฐจริยา กริสฺสติ

ตสฺมา วิเนยฺย สารมฺภํ ฌาเยยฺย อปุรกฺขโตติ.

กุมาปุตฺตตฺเถรสฺส สหายโก เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลายผู้ไม่สำรวมจิต ท่องเที่ยวไปตามชนบทต่าง ๆ

ย่อมทำสมาธิคลาดเคลื่อน

การท่องเที่ยวไปยังแว่นแคว้นจะช่วยอะไรได้เล่า

เพราะฉะนั้น ภิกษุพึงกำจัดความแข่งดี

ไม่พึงให้มิจฉาวิตกและกิเลสมีตัณหาเป็นต้นครอบงำ เจริญฌาน