arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔

๘. ควัมปติเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับ

๘. ควัมปติเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการพ้นกิเลส

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ ควัมปติเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๘ โย อิทฺธิยา สรภุํ อฏฺฐเปสิ

ควมฺปติ โส อสิโต อเนโช

ตํ สพฺพสงฺคาติคตํ มหามุนึ

เทวา นมสฺสนฺติ ภวสฺส ปารคุนฺติ ฯ

ควมฺปติ เถโร ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย พากันนอบน้อมพระควัมปติ ผู้ห้ามแม่น้ำสรภูให้หยุดไหลได้ด้วยฤทธิ์ ไม่ติดอยู่ในกิเลสและตัณหาไรๆไม่หวั่นไหวต่อสิ่งอะไรทั้งสิ้น เป็นผู้ผ่านพ้นเครื่องข้องทั้งปวง เป็น

มหามุนี ผู้ถึงฝั่งแห่งภพ.