พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔
๙. ติสสเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับ
_______
๙. ติสฺสตฺเถรคาถา
๙. ติสสเถรคาถา
ภาษิตของพระติสสเถระ
ทราบว่า ท่านพระติสสเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ ติสสเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๗–๒๖๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๗–๓๑๗
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว มตฺถเก
กามราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ.
ติสฺโส เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ภิกษุพึงมีสติพยายามละกามราคะ
เหมือนคนพยายามใช้ศัสตรา
ตัดเครื่องประหารที่ชื่อว่าโอมัฏฐะ
เมื่อศีรษะถูกไฟไหม้
จบ ๙. ติสสเถรคาถา