arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕

๕. รมนียวิหารีเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับ

_______

๕. รมณียวิหาริตฺเถรค

๕. รมณียวิหารีเถรคาถา

ภาษิตของพระรมณียวิหารีเถระ

ทราบว่า ท่านพระรมณียวิหารีเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ รมนียวิหารีเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๙–๒๖๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๙–๓๑๙

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ ชลิตฺวา ปติติฏฺฐติ

เอวํ ทสฺสนสมฺปนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวกนฺติ.

รมณียวิหารํ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ขอท่านทั้งหลายจงจำข้าพเจ้าว่า

เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ชื่อว่าสมบูรณ์ด้วยทัศนะ

เพราะพลั้งพลาดแล้วสามารถตั้งตนได้

เหมือนโคอาชาไนยเจริญเต็มที่

พลาดล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ได้ ฉะนั้น

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ความเห็นชอบ (ขุ.เถร.อ. ๑/๔๕/๑๘๑)