พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๖
๔. อุตติยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๖มี ๔ ฉบับ
๔. อุตติยเถรคาถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๖ อุตติยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๔ วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา
ตสฺสํ วิหรามิ อทุติโย อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวาติ ฯ
อุตฺติโย เถโร ฯ
๑ ม. ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ ม. สญฺชยา ฯ ๓ ยุ. รณญฺชโยติ ฯ
๔ โป. ม. ยุ. กาเย ฯ
ฉบับหลวง
ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราผู้เดียวไม่มีเพื่อนอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะ
ตก ก็เชิญตกลงมาเถิดฝน.
จบ ๔. อุตติยเถรคาถา