พึงทราบวินิจฉัยในสูทสูตรที่ ๘

บทว่า สูโท แปลว่า คนทำกับข้าว.

บทว่า นานจฺจเยหิ คือ ต่างชนิด. อธิบายว่า ต่างอย่าง. อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะนี้ก็เหมือนกัน.

บทว่า อมฺพิลคฺเคหิ ได้แก่ มีส่วนเปรี้ยว.

ในบททั้งปวงก็นัยนี้แล.

บทว่า อภิหรติ ได้แก่ เหยียดมือออกเพื่อต้องการรับ.

บทว่า พหุํ คณฺหาติ ความว่า เมื่อรับมากโดยรับครั้งเดียวก็ดี รับบ่อยๆ ก็ดี ก็ชื่อว่ารับมากอยู่นั่นเอง.

บทว่า อภิหารานํ ความว่า รางวัลที่เขายกขึ้นร้อยหนึ่ง หรือพันหนึ่งนำไป.

บทว่า อุปกฺกิเลสา ได้แก่ นิวรณ์ ๕ อย่าง.

บทว่า นิมิตฺตํ น อุคฺคณฺหาติ ความว่า ภิกษุย่อมไม่รู้ว่า กัมมัฏฐานนี้ของเราจดถึงอนุโลมญาณ หรือโคตรภูญาณแล้วดังนี้ ย่อมไม่สามารถจะจับนิมิตแห่งจิตของตนได้.

ในพระสูตรนี้ พระองค์ตรัสสติปัฏฐานอันเป็นบุพภาควิปัสสนาแล.

จบอรรถกถาสูทสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------