พยากรณสูตรที่ ๔ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ฌายี สมาปตฺติกุสโล ได้แก่ ผู้ถึงพร้อมด้วยฌานทั้งหลายและผู้ฉลาดในสมาบัติ.

บทว่า อิริณํ ได้แก่ ความเปล่าประโยชน์.

บทว่า วิจินํ ได้แก่ ความเสาะคุณ ความไร้คุณ.

อีกนัยหนึ่ง เป็นประหนึ่งเข้าถึงป่าใหญ่ ที่เรียกว่าอิริณะ และชัฏใหญ่ ที่เรียกว่าวิจินะ.

บทว่า อนยํ ได้แก่ ความไม่เจริญ.

บทว่า พฺยสนํ ได้แก่ ความพินาศ.

บทว่า อนพฺยสนํ ได้แก่ ความไม่เจริญ พินาศ.

บทว่า กึ นุ โข แปลว่า เพราะเหตุไร.

จบอรรถกถาพยากรณสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------