๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๔–๑๒๗ลำดับ 220 จาก 313 ในปัฏฐาน ภาค ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 4 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลม [ติกทุกปัฏฐาน] ๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ ๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ ๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย
สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ) (พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวารให้พิสดารทุกปัจจัย)
สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ) (สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๗๓๕}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลม [ติกทุกปัฏฐาน] ๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๗ วาระ ฯลฯ สมนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ อัญญมัญญปัจจัย มี ๓ วาระ นิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ อาเสวนปัจจัย มี ๓ วาระ กัมมปัจจัย มี ๙ วาระ วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สัมปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๗๓๖}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตารัมมณัตติกสรณทุกะ
เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ เอกํ ฯ
สรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นอตีตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สรณธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นอนาคตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นปัจจุป-*ปันนารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เอกํ ฯ ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารสฺส อนุโลมมฺปิ ปจฺจนียมฺปิ อนุโลมปจฺจนียมฺปิ ปจฺจนียานุโลมมฺปิ คณิตํ เอวํ คเณตพฺพํ ฯ ---------- ปฏิจฺจวาโร
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ เหตุวิปฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลญฺจ เหตุวิปฺปยุตฺตํ อกุสลญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
อรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นอตีตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นอนาคตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นปัจจุป-*ปันนารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ตีณิ ฯ เหตุวิปฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลญฺจ เหตุวิปฺปยุตฺตํ อกุสลญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อธิปติปจฺจยา: ฯ
อรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม โดยเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม โดยเหตุปัจจัย อรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุยา ตีณิ อารมฺมเณ ปญฺจ อธิปติยา เอกํ อนนฺตเร ปญฺจ สมนนฺตเร ปญฺจ สหชาเต ปญฺจ อญฺญมญฺเญ ปญฺจ นิสฺสเย ปญฺจ อุปนิสฺสเย ปญฺจ ปุเรชาเต ปญฺจ อาเสวเน ปญฺจ กมฺเม ปญฺจ อาหาเร ปญฺจ อินฺทฺริเย ปญฺจ ฌาเน ปญฺจ มคฺเค ปญฺจ สมฺปยุตฺเต ปญฺจ วิปฺปยุตฺเต ปญฺจ อตฺถิยา ปญฺจ อวิคเต ปญฺจ ฯ
อรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็น อตีตารัมมณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุสมฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุวิปฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: ฯ
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้นอตีตารัมมณัตติกสรณทุกะ จบ