arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค

๔. ปุณณนทีชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๗–๒๗๘ (Royal Thai)4/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editions

๒๑๔. ปุณฺณนทีชาตก (๔)

๔. ปุณณนทีชาดก (๒๑๔)

ว่าด้วยการอุปมาด้วยแม่น้ำที่เต็มฝั่ง

(พระราชาทรงระลึกถึงคุณของปุโรหิตโพธิสัตว์แล้ว ทรงเขียนคาถาลงในใบลานว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค ปุณณนทีชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 60–60 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 98–98

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปุณฺณํ นทึ เยน จ เปยฺยมาหุ

ชาตํ ยวํ เยน จ คุยฺหมาหุ

ทูรํ คตํ เยน จ อวฺหยนฺติ

โส ตฺยาภโต (๑) หนฺท จ ภุญฺช พฺราหฺมณ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. ตฺยาคโต
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนทั้งหลายกล่าวถึงแม่น้ำที่เต็มฝั่งว่ากาตัวใดกินได้ก็ดี

กล่าวถึงข้าวกล้าที่เกิดแล้วว่ากาตัวใดหลบซ่อนอยู่ได้ก็ดี

กล่าวถึงคนรักที่จากไปอยู่เสียไกลกลับมาว่ากาตัวใดบอกข่าวให้ก็ดี

กาตัวนั้นเรานำมาให้ท่านแล้ว เชิญเถิดท่านพราหมณ์

ท่านจงบริโภคเนื้อกานั้นเถิด

(ปุโรหิตโพธิสัตว์อ่านหนังสือแล้วทราบว่าพระราชาทรงคิดถึง จึงกล่าวว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยโต มํ สรตี ราชา วายสมฺปิ ปเหตเว

หํสา โกญฺจา มยูรา จ อสติเยว ปาปิยาติ.

ปุณฺณนทีชาตกํ จตุตฺถํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อใด พระราชาทรงระลึกถึงเราเพื่อจะส่งเนื้อกามาให้

เนื้อหงส์ก็ดี เนื้อนกกระเรียนก็ดี เนื้อนกยูงก็ดี

ที่เรานำไปถวายแล้ว เมื่อนั้นทำไมจะไม่ระลึกถึงเรา

การไม่ระลึกถึงเราเสียเลยจะเป็นความเลวทราม

ปุณณนทีชาดกที่ ๔ จบ

End of ๔. ปุณณนทีชาดก