พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๓. จุลลปทุมชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๕–๒๓๖ (Royal Thai)3/10 in รุหกวรรค4 editions
๑๙๓. จู ฬปทุมชาตก (๓)
๓. จูฬปทุมชาดก (๑๙๓)
ว่าด้วยพระเจ้าจูฬปทุม
(ปทุมกุมารโพธิสัตว์ได้สดับคำของชายาผู้ชั่วช้าแล้ว จึงตรัสว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค จุลลปทุมชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 53–53 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 86–87
อยเมว สา อหมปิ โส อนญฺโญ
อยเมว โส หตฺถจฺฉินฺโน อนญฺโญ
ยมาห โกมารปตี มมนฺติ
วชฺฌิตฺถิโย นตฺถิ อิตฺถีสุ สจฺจํ.
หญิงคนนี้แหละคือหญิงคนนั้น
แม้เราก็คือชายคนนั้น หาใช่คนอื่นไม่
ชายคนที่หญิงนี้อ้างว่าเป็นสามีของนางตั้งแต่ยังเป็นกุมารี
ก็คือชายที่ถูกตัดมือตัดเท้าคนนี้แหละ หาใช่คนอื่นไม่
ขึ้นชื่อว่าหญิงควรฆ่าทั้งนั้น สัจจะไม่มีในหญิงทั้งหลาย
อิมญฺจ ชมฺมํ มุสเลน หนฺตฺวา
ลุทฺทํ ฉวํ ปรทารูปเสวึ
อิมิสฺสา จ นํ ปาปปติพฺพตาย
ชีวนฺติยา ฉินฺทถ กณฺณนาสนฺติ.
พวกท่านจงตีชายชั่วช้า หยาบคาย คล้ายซากศพ
มักเป็นชู้กับภรรยาคนอื่นคนนี้เสียด้วยสาก
จงตัดใบหูและจมูกของหญิงผู้ปรนนิบัติสามี
ที่ชั่วช้านั้นคนนี้เสียยังเป็น ๆ เถิด
จูฬปทุมชาดกที่ ๓ จบ
End of ๓. จุลลปทุมชาดก